» Bicelilerin Hasretini Dindiren Web Sitesi Biceliyiz.Com a Hoşgeldiniz. Tütünlü Köyü Bicenin Web Sitesi.

    • Facebook Hesabınız İle Sitemize Hızlı Üye Olup Giriş Yapabilirsiniz
    • Veya Bilgilerinizi Kendiniz Girerek Üye Olup Giriş Yapabilirsiniz

» MakaleYazı Kategorileri

» Hit MakaleYazılar

» Son MakaleYazı Yorumları

» MakaleYazı İstatistikleri

  • MakaleYazı Sayısı 81

  • Okunma Sayısı 175548

  • Kategori Sayısı 7

  • Yorum Sayısı 249

» Şaban Ağa ve Bir Ayının Ayak Tedavisi

MakaleYazı Resmi
Bookmark and Share
  • Beğenenler (4) Beğenmeyenler (0) Toplam (4)
      Beğenenler & Beğenmeyenler
      Morahatli(+1), kardelen(+1), Murat(+1), İrfan(+1),
Beğen Beğenme
İnsanlar ve Yaşam Öyküleri Kategorisinde Gez
               

        Kesin tarihini hatırlayamıyorum ama o zamanın gazete haberleri arasında da yer alan bu hadise 1936 veya 1937 yılında olmuştu. Kaleardı'nın çok güzel bir sonbaharıydı. Havada yaz mevsimini imrendiren bir berraklık, gökte pırıl pırıl bir güneş vardı. Çayırlar biçileli ve otlar taşınalı çok olduğu için mer'aları, çayırları, ormanları yeniden güzel bir güz otu kaplamış, Kaleardı'nda gerçekten çok iyi bir otlakiye oluşmuştu. İlkbaharda köyden Kaleardı'na çıkanlar hemen hemen tam kadro halinde gene burada idiler. Ayrıca kış için odun hazırlama zamanıydı da. Kaleardı'nda iken köye inip çıkma külfetine katlan­madan köy halkı ormanların kuru ağaçlarından ve kesilmeye uygun yapraklı ağaçlarından kesmek, kırık dökük dal budak parçalarını toplamak suretiyle kışlık odun ihtiyacını hazırlıyorlardı.

Kaleardı'na çıkanların başında Şaban ağa vardı. Çünkü köyde en çok hayvan besleyen, koyun, keçi sahibi olan Şaban ağa idi. Akşamın sağım ve süt işleri bitmiş, hayvanlar, koyun keçi takımı ağıllarına konmuş kapıları kapatılmıştı. Başta çocuklar olmak üzere yaşlı karısı ve Şaban ağa kısa süren bir gece oturmasından sonra yatmışlardı. Akşamın bu saatlerinde her şey susmuş, insanlar, hayvanlar, kuşlar böcekler hatta bütün tabiat derin bir uykuya dalmıştı. Gecenin sessizliği bir yorgan gibi örtmüştü her yeri ve her şeyi. Bu sakin gecede parlak bir ay ışığı her yeri alabil­diğine aydınlatıyor, mütebessim çehresiyle çam ve köknarların resimlerini teker teker yerlere işliyordu. Ah insanlar bu saatlerde uyanık kalmayı bir bilebilselerdi hem pek çoğu şair olur, hem de şiir­lerinin en güzellerini bu saatlerde yazarlardı. Vakit gece yarısını geçmişti.

Şaban ağa yayla evinin kapısının zorlanması ve bazı çıtırtı sesleriyle uyandı. Zaten uykusu hafifti. Kendinden başka herkes uyuyordu. Sessizce kalktı, kapıya yaklaştı, aralıktan bakınca kapının önünde iriyarı bir ayının bulunduğunu gördü. Ayı da sezmişti içeriden birinin kapıya yaklaştığını. Ayı açılsın diye kapıyı daha da zorluyor ve dur­madan mırıldanıyordu. Şaban ağa kapının arkasında bekliyordu. Ayı bir ayağını (Totiğini) hafifçe aralanan kapı aralığından içeri sokmaya çalışıyordu. Bu arada karısı da uyanmış ışık için çıra yakmıştı. Şaban ağa ayının zarar vermek için gelmediğini, mutlaka bir işinden ötürü gelmiş olabileceğini düşündü. Çünkü hareketlerinden ve mırıltılarından bir acı içinde olduğu seziliyordu. Bu anlayışla ayının kapı aralığından içeri sokmağa çalıştığı ayağını karısının tuttuğu çıra ışığında kontrol etti. Ayağın altında apseli büyük bir şişlik olduğunu gördü. Evet ayı işte bundan ötürü gelmişti Şaban ağa'ya. İyi, güzel de neden bir başkası değil de Şaban ağa. Kaleardı'nda daha birçok yayla evi ve bu evlerde birçok insan vardı. Yoksa Şaban ağa'nın bu işlerin ustası olduğunu ayı da mı biliyordu. Acaba hayvanlarda, henüz insanların bilgisi dışında kalan akıl, zeka, hafıza ve benzeri bazı melekeler mi söz konusuydu? Şaban ağa kapıyı açtı, dışarı çıktı ve hemen operasyon işine başladı, yarayı yardı, apseyi iyice temizledi ve dağladıktan sonra bir güzelce sardı. Karısı da ona yardım ediyordu. Bu işler yapılırken ayı acı çekiyor, acaip mırıltı ve sesler çıkarıyor ama operasyon işine kesin bir tes­limiyet gösteriyordu.

Şaban ağâ tedavi işini bitirince ayıya: Tamam artık gidebilirsin dedi. Ayı kapının önünde Şaban ağa'ya yerlere kadar eğilerek iki ön ayağı ile kandilli bir (Temennah) çaktıktan sonra uzaklaştı, gecenin karanlığında kay­boldu. Etraftaki yayla evleri derin bir sessizlik içine gömülmüşken bu akşam Şaban ağa gilin yaylada belki de dünyada bir eşine daha rastlanmamış ilginç bir olay yaşanmış, olağanüstü bir vak'a cereyan etmişti. Şaban ağa gecenin bu saatinde hayatında ilk defa rastladığı bu akıl almaz hadiseyi uzun uzun düşünmüş gözleri uyku tutmamıştı.

Ayrıca bir de şu husus çok dikkat çekiciydi. Nasıl olmuştu da ayının gelişini gökten kuş uçurmayan azılı köpekler sezememişlerdi ve ayı onlardan sıyrılmayı başarmıştı? Gerçekten her şey bir muamma idi. En sonunda bunları düşünmekten yoruldu ve farkında olmadan uykuya daldı. Öyle pek fazla zaman geçmemişti ki kapının önünde yeniden beliren ses ve çıtırtılar üzerine Şaban ağa yeniden uyandı. Herhalde imsak vakti olmalıydı. Tekrar kalktı aralıklardan bakınca kapının önünde gene aynı ayıyı gördü.

  Omuzunda büyükçe bir şey vardı. Dikkatle bakınca bunun bir an kovanı olduğunu anlamakta güçlük çekmedi. Şaban ağa hiç tereddüt etmeden kapıyı açtı ve dışarı çıktı. Ayı omuzundaki kovanı indirdi, masum ve munis bakışlarla Şaban ağa'nın yüzüne baktı. Yine bir temennah ile memnuniyetini ifade ettikten sonra hızla uzaklaştı. Ormanın derinliklerinde kayıplara karıştı. Kovan bir hayli ağırdı. İçinde zengin bir arı kümesi vardı. Ağzına kadar da balla dolu idi. Belli ki ayı ayak tedavisinin bedelini böyle ödüyor­du. Köyde Şaban ağaların arılarının çok olmasının temelinde bu kovanın yattığı söylenir.

Şaban ağa bundan sonra bu ayı ile bir daha hiç karşılaşmadı. Vahşi hayvan diye değerlendirdiğimiz ve "Ayı" damgasi ile damgaladığımız bu hayvanın: Tedavi olma bilincine sahip olduğunu, tedavi edene bir "Temennah" ile teşekkür edilmesi gerektiğini,ve karşılığının da "Bal"la ödenmesi lazım geldiğini takdir edecek kadar üstün kabiliyetlerle mücehhez bulunduğunu ne yazıkki biz insanlar hala bilememenin aczi içindeyiz.

Kaynak: Osman Ünsal'ın "Artvin ve Çevresinde Yaylacılık ve Pancarcı Şenlikleri" Kitabından.

(c) Bu yazının her türlü telif hakkı yazarın kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. Kopyalanması ve izinsiz yayınlanması yasaktır.



Etiket : Şaban, Ayının, Ayak, Tedavisi,
MAKALEYAZI BİLGİLERİ
Ekleyen : KemaL | Kategori : İnsanlar ve Yaşam Öyküleri | Tarih : 05.04.2013 15:36:02 | Hit : 2244 | Yorum : 11

» MakaleYazı Yorumları

MAKALEYAZI YORUM YAZ

 
  • KemaL
    Sema Hanım kuyumcular camları sıkı kapattıkları için kuşlar girip altın alamıyor) Hayvanların suçu yok. Bütün suç her şeyi yok eden insan neslinin.
    10.04.2013 11:48:41


    Beğenenler (0) Beğenmeyenler (0) Toplam (0)
  • gurbet
    Annem öyle diyorsa öyledir.Çok güzel bir hikayeymiş anlatanda çok güzel anlatmış.Ama şimdiki hayvanlarda bir tuhaf ;her gün kuşlara ekmek,kedilere süt,balığa yem veririm bir taneside al sana bir çeyrek altın demez ,hey gidi hey nerde o eski hayvanlar..........
    09.04.2013 16:32:24


    Beğenenler (0) Beğenmeyenler (0) Toplam (0)
  • kardelen
    Ben anneme bahsettim daha anlatmadan konuyu anlattı annemde yeni bir boyut daha ekledi şimdi ayı balı getirince eskiden fakirlik vardıya öyle her evde olmayan bir şey tabiki bal,bir Nevzet beggilde bir Ömer Ertekgilde birde tembel Şükrügilde varmış Şaban aga balı görünce sen benim adımı hırsızamı çıkaracaksın balı nerden aldıysan oraya götür benim başımı belaya sokma demiş ayıda balı sırtına aldığı gibi tembel Şükrünün kapısına bırakmış buda annemin anlatması tabiki olay yılı ile annemin doğum tarihi aynı kulaktan kulağa duyulmuş bir olay.
    06.04.2013 11:49:08


    Beğenenler (2) Beğenmeyenler (0) Toplam (2)
  • Toplam (11) Yorum Var

» Copyright

2oo8-2o13 © Copyright Biceliyiz.com Her Hakkı Saklıdır B@y ÇoBaN
Artvin - Ardanuç - Tütünlü Köyü  Web Sitesi olan Biceliyiz.com 'un Amacı Yöremiz ve özellikle köyümüzün gelenek, göreneklerini kayda almak verileri toparlamak ve sonraki kuşaklara aktarmaktır. Köyümüzün Eski adı Bice olup "bicelilerin" bu web sitemizde buluşmasını sağlamaktır. Tüm Bicelilere saygı ve selamlar K.Yıldız.